De schreeuw van Achilles

Inwendig krijs ik het uit als ik voor de zoveelste keer het zware gewicht boven op me voel dreunen. Ik hoor mijn binnenste piepen en kraken. Dit is niet te doen, mijn veerkracht is op. De pezige verbinding die ik altijd was, scheurt plotseling op meerdere plekken uiteen. Ineens merk ik dat de druk is verdwenen. Ik zie dat de omgeving een kwartslag naar rechts is gedraaid. Gelukkig, we zijn gestopt. Ik hijg naar adem en kijk naar mijn tweelingbroer aan de andere kant. Met hem gaat het nog wel, hij is altijd iets sterker geweest dan ik. Maar hij kan me niet helpen.

Lees meer »